برای جلسه ی اول از واژه های کلیدی در کلاس کاراته شروع می کنم:
۱- به استادان کاراته تا دان ۵ سنسی و دان ۶ و دان ۷ شیهان و به دان ۸ و ۹ و ۱۰ کانچو می گویند. اکثر اساتید کاراته در ایران سنسی و تعدادی هم شیهان می باشند و کانچوها انگشت شمارند.
۲- لباس کاراته ی شما سفید رنگ است چون نماد پاکی دل کاراته کا است.به این لباس " گی" گفته می شود.
۳- به هنرجویان کاراته و به طور کلی کسی که کاراته کار می کند " کاتا کا" یا " کاتا دو" گفته می شود.
۴- نام تشک کاراته تاتامی است.
۵- اوس! یک واژه ی پرکاربد در کاراته به معنای اطاعت کردن و قبول داشتن است و هرکسی موظف است به اشخاص ارشد خود اوس بگوید.
۶-ری ( ray) به معنای احترام است. در ابتدا و انتهای کلاس کاتادو ها به استادشان ری می کنند. در ابتدا و انتهای مبارزه ی دو نفری و نیز در انتهای اجرای کاتا نیز ری کردن الزامی ست. در شوتوکان به هنگام ری کردن باید پاهای خود را به هم بچسبانید و دستان خود را از طرفین به بدنتان بچسبانید سپس از کمر خم شوید و بدون پایین انداختن سرتان اوس بگویید.
۷- در هنگام ورود به کلاس کاراته یا خروج از ان باید جهار زانو نشسته دستان خود را روی زمین بگذارید بطوریکه انگشتان شست و اشاره ی دو دست خود را طوری به هم بچسبانید که تشکیل یک مثلث بدهند. سپس سر خود را روی دستان خود قرار داده و اوس می گویید. تا زمانی که ارشدترین فرد کلاس اوس شما را پاسخ نگوید شما حق برخاستن ندارید.
۸- یوی واژه ای به معنای اماده باش و تعلیق هر نوع فعالیت است. به هنگام ورود استاد یا شروع هر نوع تمرین یوی می ایستند. برای یوی ایستادن پاها را به اندازه ی عرض شانه باز کرده و در حالت موازی هم و رو به جلو قرار می دهند. دست ها را نیز مشت کرده با فاصله ی کمی از بدن در جلوی بدن نگه می دارند بطوریکه دست ها کشیده و از هم باز است.
۹- سامپایدای به فرد ارشد کلاس گفته می شود که در غیاب استاد به کارها رسیدگی می کند.
فعلا تا همین جا بسه. دفعه ی بعد کلیدی ترین تکنیک های کاراته رو یادتون می دم.
دوست من کنوا مابونی شخصیتی متین و محترمی داشت. او به تفاوت میان مدارس و روشها و سبکها اهمیت نمیداد و هر آنچه را که میدانست در اختیار دیگران میگذاشت و هیچگاه دانش خود را پنهان نمیکرد. همچنین اگر از موضوعی آگاهی نداشت آنرا به صراحت بیان میکرد. او خود را به سلسله مراتب میان پیشکسوتان و شاگردان و مبتدیان محدود نمیکرد. اگر چیزی را نمیدانست فوراً سؤال میکرد حتی اگر از یک شاگرد باشد و وقتی چیزی یاد میگرفت آنرا برای خود نگاه نمیداشت بلکه به همهی اشخاصی که در گروه بدنبال پاسخ آن بودند، آنرا یاد میداد.
ادامه مطلب
شوتو لقب فوناکوشی (شوتو به معني كاج هاي لرزان است و چون خانه ي فوناكوشي در جنگل كاج بود چنين نامي بر او نهادند ) و کان به معنای خانه یا مکتب است. علاوه بر آن شوتوکان متعلق به سيستم شوری ته در کاراته است. اکنون رشته شوتوکان توسط یکی از استادان بزرگ جهان به نام استاد کانازاوا به صورت امروزی تر و علمی تربا نام شوتوکان s.k.i به جهانیان معرفی شده که به کمک نیروهای فیزیکی و بهره گیری از علم فیزیک کارهایی که به نظر خیلیها سخت یا غیرممکن مینمایند را ممکن میکند. در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو میشود .
گفته میشود کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است و يکی از استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديدهاراما است که حدود 525 سال قبل از ميلاد مسيح مي زيسته است. وی که از پيشوايان مذهبی بودایی بود، به تنهايی از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايی چند هزار کيلومتری خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعی بسيار مشکل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هون نان و معبد شائولين اقامت گزيد. تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد انضباطی و رعایت پرهيزکاری بود. وی 9 سال رنج و رياضت همراه با تفکر و برای اين که شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعتهای طولانی تفکر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگويانی که تعاليم مذهبی و مردان دين را سد راه خود میديدند به مبارزه و مقابله برخيزند 18 حرکت تمرينی را ابداع نمود که در حقيقت زير بنای حرکات کاراته امروزی است.
کاراته امروزی شکل تکامل يافته ای از کمپوی چينی (بوکس چينی) می باشد که در ابتدا اوکیناواته نامیده ميشد. از هنگامی که حکومتهای استبدادی در چين سلسله کينک 1644-1911 و سلسله ساتسوما در اوکیناوا به منظور جلو گيری از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوری سلاحهای رزمی اقدام نمودند مردم به سوی آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همين امر باعث شکوفايی هرچه بيشتر کاراته شد.
در سال 1921 يکی از بزرگترين استادان کاراته جزیره اوکیناوا گيچين فونا کوشی 1868-1957 توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نمايد و برخی ديگر از هنر جويان که تحت تعليم بزرگترين استادان اوکيناوا قرار گرفته بودند، تکنيکهای سنتی را با يکديگر ترکيب نموده و سبکهای متعددی از کاراته را به وجود آوردند.
سال 1342 سال ورود كاراته به ایران توسط هرمز میربابایی و محمدعلی صنعتكاران میباشد.
در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک میشود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبکهای اصلی و کنترلی و يک سبک نيمه کنترلی میباشد.
[ویرایش] سبکهای کاراته
سبک های کنترلی عبارتند از:
شوتوکان بنيان گذار: گيچين فونا کوشی. در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو میشود .
شيتوريو بنيان گذار: کنوا مابونی. شيتوريو متشکل از دو سيستم ناهاته و شوری ته در کاراته میباشد.
گوجوريو بنيان گذار: میاگی چوجون. گوجوريو روش سفت و نرم، که در اوکيناوا شکل گرفت و و متعلق به سيستم ناهاته در کاراته میباشد.
وادوريو بنيان گذار: اوتسوکا هيرونوری. وادوريو يعنی : راه صلح، روش صلح، روش صلح جويانه.
سبک نيمه کنترلی عبارت است از:
کيوکوشين بنيان گذار: ماسوتاتسو اوياما کيوکوشين کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبک های ديگر است، به وجود آمد.
گفته میشود کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است و يکی از استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديدهاراما میباشد که حدود 525 سال قبل از ميلاد مسيح ميزيسته است وی که از پيشوايان مذهبی به ديگران به تنهايی از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايی چند هزار کيلومتری خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعی بسيار مشکل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هونونان و معبد شائولين اقامت گزيد تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد انضباطی و انجام اعمال پرهيزکاری بود وی 9 سال رنج و رياضت همراه با تفکر و برای اين که شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعت های طولانی تفکر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگويانی که تعاليم مذهبی و مردان دين را سد راه خود میديدند به مبارزه و مقابله برخيزند 18 حرکت تمرينی را ابداع نمود که در حقيقت زير بنای حرکات کاراته امروزی است.
از طرفی هنگامی که حکومت های استبدادی در چين سلسله کينک 1644-1911 و سلسله ساتسوما در اوکيناوا به منظور جلو گيری از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوری سلاح های رزمی اقدام نمودند مردم به سوی آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همين امر باعث شکو فايی هر چه بيشتر کاراته شد.
در سال 1921 يکی از بزرگترين استادان کاراته اوکيناوا گیچن فوناکوشی 1868-1957 توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نمايد و برخی ديگر از هنر جويان که تحت تعليم بزرگترين استادان اوکيناوا قرار گرفته بودند تکنيک های سنتی را با يکديگر ترکيب نموده و سبک های متعددی از کاراته را به وجود آوردند.
در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک میشود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبک های اصلی و کنترلی و يک سبک نيمه کنترلی میباشد.
سبک های کنترلی عبارتند از:
SHOTO KAN شوتوکان بنيان گذار : گيچين فونا کوشی ( 1957-1868)
شوتوکان يعنی : خانه شوتو، مکتب شوتو - لقب فوناکوشی، شوتو، و کان خانه و کتب وی بود. علاوه بر آن شوتوکان متعلق به سيستم شوری ته در کاراته است. اکنون رشته شوتوکان توسط یکی از اساتید بزرگ جهان به نام استاد کانازاوا به صورت مدرنتر و علمی تربا نام شوتوکانs.k.i به جهانیان معرفی شده که حتی با کمک از نیروهای فیزیکی و بهره گیری از علم فیزیک کارهایی که به نظر خیلی ها سخت یا غیرممکن مینماید را ممکن میکند در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو میشود .
SHITO RYU شيتوريو بنيان گذار : مابونی کنوا ( 1952-1889 )
شيتوريو متشکل از دو سيستم ناهاته و شوری ته در کاراته میباشد. شيتو از نام های دو استاد بزرگ اوکيناوايی گرفته شده است. بدين صورت که شی از نام ايتوسوآنکو استاد مسلم سيستم شوری ته و کلمه تو از نام هيگااونا کانر يو بنيان گذار و استاد مسلم سيستم ناهاته.
GOJU RYU گوجوريو بنيان گذار : مياگی چوجون ( 1953- 1888) گوجوريو يعنی : روش سفت و نرم، که در اوکيناوا شکل گرفت و و متعلق به سيستم ناهاته در کاراته میباشد.
WADO وادوريو بنيان گذار : اوتسوکا هيرونوری ( 1982-1892
و ادوريو يعنی : راه صلح، روش صلح، روش صلح جويانه. وسبک نيمه کنترلی عبارت است از:
KYOKUSHIN KAI کيوکوشين بنيان گذار : ماسوتاتسو اوياما ( 1994-1923)
کيوکوشين کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبک های ديگر است، به وجود آمد. کيوکوشين کاری از سه لغت کيوکو (( بالاترين ،نهايت )) شين (( حقيقت، روح )) و کای ((گروه و انجمن )) ترکيب شده است. نام ديگر اين سبک اوياماريو است. تاکيد اين سبک روی مبارزه واقعی از راه نزديک است. کيوکوشين کای يکی از سبک های خشن کاراته است و برای کاستن مقاومت حريف، تکنيک ها به طور متوالی اجرا میشود. اين سبک تاکيد زيادی بر روی تمرينات تنفسی و حرکاتی که در کاراته دو ممنوع شده است دارد. دوجوی مرکزی اين سبک هومبو نام دارد و در سال 1955 توسط اوياما در توکيو افتتاح شد.
شوتوكان (shotokan)
شوتوكان يعني باشگاه شوتو ، يعني جايي كه شوتو نام مستعار مبدا اين سبك است . اين سبك توسط يك استاد اوكيناوايي به نام گيچين فانا كوشي در تمام دنيا گسترش يافت و بي شك عمومي ترين نوع سبك كاراته است
در اين سبك ، قدرت پا با توجه به محل ضربه بالاترين مقدار قدرت را توليد مي كند. موضوع قابل اهميت در اين كاراته ، عمل تمركز يا (kime ) است كه نكته اصلي در هر تكنيك براي ايجاد حداكثر قدرت ذهني و فيزيكي مي باشد.
در طول تمركز ، تمامي عضلات بدن به نهايت قدرت و سختي ممكنه مي رسد . در مسابقات در صورت عدم كنترل ، اين ضربات ممكن است موجب مجروح شدن حريف مقابل شود كه براي ما نتيجه خوبي ندارد. در سيستم كنترلي ، يك ضربه دست با سرعت حدود 14متر در ثانيه و معادل 900كيلوگرم به طرف صورت حريف زده مي شود كه اگر شدت آن از يك تماس جزئي كه در قانون مشخص شده است ، بيشتر باشد، طبق قانون w.k.f به ما اخطار(( چوكوك )) مي دهند و اگر از اين حد بيشتر باشد ، اخطار با جريمه ،(( كي كو كو )) كه امتياز ايپون است ، به امتيازات حريف اضافه مي شود ، و اگر دوباره تكرار شود و صدمه ديگري به حريف وارد كنيم ، به ما اخطار (( هان سوكوچوئي)) مي دهند، كه در اين صورت يك امتياز نيهون به امتيازات حريف اضافه مي شود و مي تواند تا مرز اخطار (( هانسوكو )) پيش برود كه در نهايت اخراج ما از مسابقه و برنده شدن حريف است. در سيستم كنترلي يك چنين وضعيتي است كه بايد ضربات با حداكثر سرعت و قدرت به طرف صورت حريف پرتاب شود ، ولي نبايد هيچ گونه آسيبي به او وارد شود . حال اگر قرار باشد اين ضربات آسيب برساند ، هر كسي مي تواند اين كار را انجام دهد و كسي كه مي تواند ضربات خود را كنترل كند ، هنر كاراته اسپورت را دارا مي باشد.
ايمني در كاراته
كاراته يك ورزش مخاطره آميز است و بايد در آن دقت كنيد كه بدن شما براي تمرين آماده باشد ، البته اين موضوع براي نو آموزان بالاتر از 40سال خيلي مهم است .هرگز بعد از يك غذاي سنگين تمرين نكنيد ، زيرا كه مقدار قابل توجهي از خوني كه بايد براي عضلات كه شامل قلب نيز مي شود ، مصرف شود ، صرف عمل هضم غذا مي گردد كه موجب انقباض عضلاني مي شود . استاد باشگاه خود را از ناراحتيهايي كه داريد، اگاه سازيد ، چرا كه اگر استاد از وضعيت سلامتي شما با خبر باشد، مي تواند زودتر از شما علائم حمله بيماري را تشخيص دهد. بعضي از بيماري ها ممكن است اثرات جدي بر روي عضلات قلب بگذارند، لذا از ضربات شديد بر روي سينه و تمرينات ناگهاني هنگام سرماخوردگي اجتناب كنيد.
براي اينكه بتوانيم در تمرينات سر حال و آماده باشيم ، مي بايست حداقل 3ساعت بعد از غذا تمرينات را شروع كنيم. بعد از يك جلسه تمرين سنگين بدن ما مقداري از آب خود را از دست مي دهد ، لذا براي جلوگيري از درد معده و بي حالي ، لازم است مقدار آب از دست رفته جبران شود . هنگام استفاده از آب ، آن را به آرامي بنوشيم و براي اين كار بهتر است از ني نوشابه استفاده شود و به آرامي ميل كنيد ، تا غدد تشنگي در مغز آرام شود.