آمازیس به مرگ طبیعی مرد ، مصریان او را پس مرگ مومیایی کرده و جسد را در قبرستانی که ویژه فراعنه و خانواده آنها بود ،در گوری مجلل پیش از مرگش تدارک دیده بود دفن و نگهداری شد. این گور بعد از مرگ و دفن او به عنوان مکان مقدس و زیارتگاه مصریان شد.وقتی پسامتیک به حکومت رسید ،مصریان خبر شگفت آوری را شنیدند و آن اینکه در تب باران باریده است ،چیزی که نه پیش از این و نه پس از آن هیچگاه روی نداده است.مردمان تب میگویند ما چنین چیزی را نمی شناسیم و تاکنون تجربه نکردهایم ،زیرا در مصر علیا هیچوقت باران نمی بارد. وقتی سپاهیان پارسی صحرای ریگزار را پشت سر نهادند و به مصر نزدیک شدند تا با مصریان به پیکار بپردازند با گروهی غیر مصری روبرو شدند که در خدمت سپاه فرعون بودند .مردمانی که به مصریان کمک میکردند یونانی و از اهالی کاری بودند.فرعون و مصریان بسیار خشمگین بودند ،زیرا فانس که پیشتر از او سخن گفتیم و از ناراضیان مصری بود و در زمان آمازیس پدر پسامتیک از مصر فرار کرده و به نزد پارسیان رفته بود ،سپاه بیگانه ای را علیه مصر رهبری میکرد .سپاهیان و یاران فرعون فرزندان فانس را که در مصر مانده بودند را به خط مقدم جبهه آورده و در میدان دید پدرشان قرار دادند .سپس طشتی آورده و فرزندان فانس را یکی پس از دیگری بر این طشت سر بریدند و سپس شراب و آب فراوان به محتوای این طشت افزودند .نیروهای کمکی فرعون پعنی یونانیان و اهالی کاری همگی از این معجون نوشیدند و سپس با سپاه پارس ها یعنی پارسها وارد جنگ شدند . جنگ با خشونت و مقاومت طرفین ادامه داشت . از هر دو طرف عده ی زیادی تلف شدند ،سپس مصریان راه فرار را اختیار کردند .

شگفتی در این بود که استخوان های اجساد کشته شدگان به گونه ای بود که می توان مصری را از پارسی تمیز داد.

استخوان های پارسها در یک سو و استخوان های مصریان در سوی دیگر روی هم انباشته شدو بودند .جمجمه ایرانیان نازک و زود شکن است و با پرتاب یک سنگ ریزه میتوان جمجمه یک پارسی را شکست . جمجه مصریان بسیار محکم است و اگر قلوه سنگ بزرگی را پرتاب کنی ،به سختی اسیب جدی می بینید.

علت این امر ان است که مصریان از کودکی سر انسانها را مرتب  می تراشند و استخوان های سر در برابر تابش آفتاب استحکام یافته و مقاوم می شوند و این خود تنها دلیلی است که مصریان کجچل نمیشوند.در میان انبوع مصری ها به سختی می توان تعداد اندکی که سر |آنها بی مو یا کم مو باشد پیدا شود .ولی علت نازک بودن و آسیب پذیر بودن جمجمه پارسها این است که آنها بیشتر در سایه زندگی میکردند و نیز کلاه بر سر داشتند .

پاپرمها نیز استخان جمجمه زود شکن دارند . پاپارم ها در جنگی که با پارسها در لیبی بر علیه ایناروس فرمانروای ان سرزمین میکردند شرکت داشتند و همه آنها به همراه هخامنش پسر داریوش به دست ایناروس لیبیایی نابود شدند . وقتی مصریان از صحنه پیکار و کشتار میگریزیدند ،هیچگونه نظمی را رعایت نمی کردند .آنگاه که آنها به ممفیس رسیدند ،در آنجا محبوس شدند زیرا از آنجا دیگر راه فرار نداشتند .کمبودجیه کسی را از اهالی میتیلن با یک کشتی کوچک که همانند قایقی پر شتاب بود از طریق رودخانه به سوی آنها فرستاد و به آنها دستور داد که خود را تسلیم کنند. وقتی آنها کشتی را در حال رسیدن به ممفیس مشاهده کردند،از دیوار محل اقامت خود عبور کرده و کشتی را نابود کردند .آنها کشتی را متلاشی کرده و قطعات ان را به طرف قلعه محل اقامت خود برده و سپس این قطعات را به پشت دیوار منتقل کردند . ولی مصریان خود را به تدریج تسلیم کردند ،زیرا حلقه محاسره را پارسها تنگ تر میکردند . همسایگان لیبییایی آنها وقتی سرنوشت مصریان را چنین دیدند،به وحشت آفتادند و بدون مقاومت تسلیم شده و پذیرفتند که باج بپردازند و هدایای ارزنده ای را برای پارسی ها فرستادند.

کیرنی ها نیز به همین منوال عمل کردند .بارک ها نیز مانند لیبیایی ها و کیرنی ها از پارس ها ترسیدند .کمبودجیه هدایای لیبیایی را با خوشحالی صمیمانه پذیرفت ولی آنچه را که کیرنی ها تقدیم کردند به نظر پادشاه ارزش مورد نظر او را نداشت و مقدار آن هدایا نیز کم بود و پادشاه پیروز پارس از قبول آن امتناع کرد.

کیرنی ها فقط پانصدمین سیم یعنی حدود 125 تالان نقره پیشکش کردند .شاه این هدیه کم ارزش را تنها توانست میان سربازانش تقسیم کند . با گذشت ده روز پس از فتح ممفیس توسط کمبودجیه،شاه دستور داد پسامتیک در اطاقی مجاور شهر نگهداری شود .این فرعون تنها شش ماه بر مصر حکومت کرده بود .شاه پارس برای تحقیر فرعون دستور داد او در کنار سایر اسیران مصری به سر برد .

از طرفی کمبودجیه به دختر فرعون لباس بردگان زن را پوشاند و با سطلی او را به سوی چشمه فرستاد تا آب بیاورد.همواره با دختر فرعون دخترانی از خانوادههای ممتاز و بر جسته مصر میفرستاد که دست چین کرده بود .به آنها نیز همین لباسهای تحقیر آمیز را می پوشاند .وقتی این دختران از مقابل پدرانشان کعه اسیر شده بودند می گذشتند میگریستند.

و پدران هم در برابر تحقیر شدن دختران خود میگریستن.وقتی آنها در مقابل پسامتیک رسیدند ، فرعون اسیر به آنها نگاه نکرد و چشم بر زمین دوخت .پس از آن کمبودجیه پسران این اسیران که حدود دو هزار نفر میرسید با پوزبند و افسار و دهنه همانند حیوانات از مقابل حیوانات که در بند بودند عبور داد.شاه پارس این را انتقامی  می دانست که از مصریان میگرفت ،به خاطر کشتی که او به سمت ممفیس روانه کرده بود و انها متلاشی کرده بودند.قضات سلطنتی پارس رای خود بر این مبنا صادر کردند که که در مقابل هر نفر از سرنشینان کشتی که از بین رفته اند ،ده تن از زبده ترین و سرشناس ترین مصریان کشته شوند با این شکستی که کمبودجیه بر مصریان وارد کرد ،بازرگانان و ثروتمندان مصری سرمایه ها و ثروت های خود را از دست داده و کاملا فقیر شدند ،به صورتی که به گدایی افتادند و دست خود را پیش سربازان ایرانی دراز میکردند .کمبودجیه از این پیروزی بهره برداری کند ،بر خلاف پدر خود کوروش که از پیروزی های خود بهتریتن و گسترده ترین بهره برداری ها را کرد.کیاکسار مادی نیز با سرنگون کردن دولت آشور، پیروزی بزرگ و در آن مقطع زمانی بی نظیر خود را با اعمال زشت ، رفتار ناشایست خود نسبت به مغلوبین بی بها کرد.

وقتی بازرگانان ثروتمندی که در آستانه پیری بودند به دریوزگی افتاده بوداز مقابل پسامتیک گذشت پسامتیک با صدای بلند گریست. خبر چینان کمبودجیه را که رویدادها را بی فوت وقت به او میگفتن را دراین جریان قرار داد .شاه کسی را به نزد پستامیک فرستاد و از او پرسید :پسامتیک آنگاه که پسران و دخترانت را تحقیر شده دیدی و آنها را یکی پس از دیگری به مسلخ میفرستادند نگریستی ،چرا با عبور این بازرگانان بخت برگشته از برابرت اینگونه زار زدی ؟(( از من به پسر کوروش بگوئید ،اندوه خودم جهت تحقیر دختران و بردن پسرانم به قتلگاه بسیار بزرگ بود ،بی تردید ،ولی وقتی هم قطارانم را میدیدم که مانند این بازرگانان معتبرکه در استانه پیری است و به چنین ارزشی دچار شده است ،ارزش اشک ریختن را دارد .حتی کرزوس که در جنگ با کوروش شکست خورده بود و در این جنگ با پسر کوروش همراه بود از دیدن چنین صحنه ای گریستو در پایان تراژدی اندوهبار حتی خود پارسیان نیز گریستند و از شیون های پارسیان حتی خود کمبودجیه با ان سنگ دلی که نسبت به آنها داشت تحت تاثیر قرار گرفت و دستور داد پسر فرعون که در آستانه مرگ بود و او را به قتلگاه برده بودند را آزاد کند و از مسلخ به نزد او بیاورند تا از او دلجویی کند ،ولی پسر فرعون را دیگر زنده نیافت ،زیرا او پیش از با طل کردن حکم اعدام به قتل رسیده بود . فرستادگان کمبودجیه فرعون را به نزد کمبودجیه بردند . فرعون شکست خورده و اسیر در انجا زندگی خود را سپری کرد ،بی آنکه به او آسیبی برسد یا رویداد ناگواری برایش پیش آید .

بر اساس گزارشات تحقیقی یونامیان اگر فرعون مصر اقدامات ضد ایرانی را پیش از شکستن بعمل نیاورده بود و مصریان و سایر ملل را بر علیه کمبودجیه تحریک نکرده بود و عوامل او کشتی ایرانی را در راه ممفیس را متلاشی نکرده بودند ،این احتمال بود که پارس ها مصر را به او بازگردانند و فرزندان خویش و سایر مصریان را اینگونه قربانی نکند. او در عین حال که از قدرت جهانی پارس ها آگاه بود و آوازه فتوحات آنها را در آسیا ،اوپاوآسیای صغیر و بین النهرین شنیده بود ،در ارزیابی قدرت خود در رویارویی با سپاه کمبودجیه دچار اشتباه شد .پسامتیک می توانست حکومت بر مصر را دوباره دریافت کنند و به جانشین خود منتقل کند . به روایت هرودت ،پارسها را عادت این است که گستاخی دیگران را پاسخ میگویند و وفاداری نسبت به خود را نیز ارج مینهند.کمبودجیه برای این که فرعون بخت برگشته را تنبیه کرده باشد پس از وارد شدن به کاخ  دستور داد تا جسد آمازیس را نزد او بیا ورند وقتی آن را نزد او آوردند او را مورد بی احترامی قرار دا  و تورا سوراخ سوراخ کردن اما به دلیل اینکه او کاملا مومیای شده بود و متلاشی نمی شد تورا سوزاندن و به این ترتیب یک عمل غیر خدایی و مغایر با آیین و سنن ایرانیان انجام داد.