۲-بس پند كه بود در تاج سرش( انوشيروان) پيدا صد پند نو است اكنون در مغز سرش پنهان
۳-بدين زور و زر دنيا چو بي عقلان مشو غره كه اين ان نوبهاري نيست كش بي مهرگان بيني
كه گر عرشي به فرش ايي وگر ماهي به چاه افتي اگر بحري تهي گردي وگر باغي خزان بيني
چه بايد نازش و نالش به اقبالي و ادباري كه تا بر هم زني ديده نه اين بيني نه ان بيني
سر الب ارسلان ديدي ز رفعت رفته بر گردون به مرو ا تا كنون در گل تن الب ارسلان بيني
۴-هان اي دل عبرت بين از ديده عبر كن هان ايوان مداين را ايينه ي عبرت دان
۵-ان قصر كه جمشيد در او جام گرفت اهو بچه كرد و روبه ارام گرفت
بهرام كه گور مي گرفتي همه عمر ديدي كه چگونه گور بهرام گرفت
۶-برخيز و مخور غم جهان گذران بنشين و دمي به شادماني گذران
در طبع جهان اگر وفايي بودي نوبت به تو خود نيامدي از دگران
۷-انان كه محيط فضل و اداب شدند در جمع كمال شمع اصحاب شدند
ره زين شب تاريك نبردند برون گفتند فسانه اي و در خواب شدند
۸- شعر ملك سليمان( شعر حفظي)